Het CIZ is inefficiënt

Onlangs hielp ik een oude dame (88 jaar) met de procedure van het CIZ (Centraal Indicatieorgaan Zorg). Mevrouw had een jaar geleden haar man verloren en woonde op zichzelf. Zij redde zich met huishoudelijke hulp en eten werd gebracht. ‘Ik wil graag vast op de wachtlijst voor het verzorgingshuis’, had ze mij verteld.

 Eerst vulden wij een formulier in van circa acht kantjes, bijna een uur werk.  Na vijf weken kwam een mevrouw van het CIZ op bezoek. Ik had gezorgd dat ik er ook was.  In anderhalf uur moest mevrouw van alles beantwoorden. Ze kon t.g.v. een rugaandoening moeilijk staan en alleen in huis tien passen zonder rollator lopen. Ze was al enkele keren gevallen en kon dan nauwelijks overeind komen. Haar geheugen ging achteruit, haar zoon moest de administratie doen want schrijven ging ook niet meer. Ze kon zich nog wel zelf redden met wassen en kleden, de televisie bedienen en iemand opbellen.

Een week later ontving mevrouw bericht. AWBZ-zorg was voor haar niet geïndiceerd, dus ze kon niet op een wachtlijst voor een verzorgingstehuis. Er was namelijk sprake van planbare zorg die met mantelzorg was in te vullen en bovendien was mevrouw geestelijk niet in de war of dement. Dat waren de criteria. Ingewikkelder was het niet en op de toepassing van deze twee criteria bij deze mevrouw valt niks aan te merken.

Als het CIZ deze criteria duidelijk op het aanvraagformulier had vermeld, dan had mevrouw deze aanvraag nooit gedaan. Wat een verspilling van tijd en geld. Ondertussen zijn er handen tekort voor de bewoners van de zorginstellingen. Dat ouderen achterlijk zijn of niet geholpen worden door verstandige kinderen met dit soort aanvragen, is kennelijk waar het CIZ van uitgaat. Het Budget voor het CIZ staat vast minder onder druk dan dat van de verpleging en verzorging.