RMO

De nederlandse overheid kent veel adviesraden.  De RMO (Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling) bracht onlangs een verkenning uit over levensvraagstukken zoals abortus en euthanasie. Volgens de RMO richt de hulpverlening bij euthanasie zich teveel op de medisch-ethische aspecten. Dit is natuurlijk het gevolg van de euthanasie wetgeving, die bepaalt dat artsen beslissen of de hulpvrager uitzichtloos en ondragelijk lijdt. Grof gezegd hebben alleen de artsen toegang tot de 'gifbeker'. De RMO pleit ervoor om veel vaker andere niet medische deskundigen in te schakelen bij de hulpverlening aan mensen die voor de keuze staan van abortus en euthanasie, omdat andere aspecten dan de medisch-ethische belangrijker zijn, zoals psychologische, sociale, relationele, religieuze, familiair-historische, karakterologische en dergelijke. Een juiste en belangrijke constatering van de RMO.

SVL

Wat veel Nederlanders niet weten is dat niet medische praktische hulp bij euthanasie vragen al ruim tien jaar wordt gegeven door vrijwilligers van de SVL (Stichting Vrijwillig Leven). De SVL doet dit op uiterst zorgvuldige wijze volgens een goed stappenplan in volledige openheid. (zie www.SVLeven.nl).

NVVE

De NVVE (Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde) bestaat al langer en richt zich meer op het beïnvloeden van de politiek en informeren van de samenleving en euthanasie vragers. Zo schreef Hans van Dam in opdracht van de NVVE een zeer leerzaam boek aan de hand van interviews met nabestaanden ('Euthanasie de praktijk anders bekeken'). Echt voor iedereen de moeite waard als je met euthanasie vragen te maken krijgt.

Tijd voor hernieuwde politieke discussie.