In Dagblad Trouw van 2 augustus stond een artikel van diabetes hoogleraar Hanno Pijl aan het Leids Universitair Medisch Centrum. Hij betoogt dat de mens qua genen is geschapen om waar mogelijk veel te eten en weinig te bewegen. Dat was in een grijs verleden een goede overlevingsstrategie toen men maar moest afwachten wanneer de jacht weer iets zou opleveren. Daarom is het voor de mens nu niet mogelijk om met zijn verstand zijn genen de baas te zijn en moet de overheid een deltaplan tegen vetzucht maken waarbij het aantal roltrappen, liften, auto's, moet worden teruggebracht, zodat we gedwongen meer moeten bewegen. Aldus Hanno Pijl.

Hoe komt een wetenschapper zo gek? Dit vloeit mijns inziens rechtstreeks voort uit het feit dat hij zich niet bewust is van de vooronderstelling die hij hanteert en die eerst aan de orde dient te zijn. Ik bedoel de vooronderstelling dat hijzelf en de overheid de vetzuchtepidemie moeten bestrijden vanwege de kortere levensverwachting van te zware mensen. Het zal zo zijn dat we genetisch geneigd zijn teveel te eten en te weinig te bewegen. Feit blijft dat sommigen met hun verstand wel in staat zijn gezond te leven en anderen niet. In een vrije samenleving is het de taak van wetenschap en overheid om haar burgers voor te lichten. Vervolgens bepaalt de burger of hij ongezonder korter wil leven of niet. Als de overheid roltrappen, liften en dergelijke zou gaan terugdringen vanwege de door mij genoemde vooronderstelling, is het einde zoek. Dan moeten ook het zitten achter de computer, openbaar vervoer, kortom alle moderne verworvenheden, worden teruggedrongen, tot we weer op jacht moeten naar ons voedsel. Wat een onzin. Hier raken grenzen zoek. Grenzen die niet te bepalen zijn en die we niet door de overheid voorgeschreven willen krijgen.

Ook wetenschappers zoeken bestaansrecht. De vooronderstelling dat iedere epidemie per definitie bestreden moet worden blijkt voor instanties, industrie en wetenschappers ideaal om bestaansrecht aan te ontlenen. Ook politici durven deze vooronderstelling niet ter discussie te stellen. Dus mogelijkheden te over voor nijvere wetenschappers om bijvoorbeeld onderzoeksgelden te verkrijgen of pillen te bedenken voor de farmabusiness. Of we willen of niet, we moeten kennelijk steeds ouder worden om vervolgens in verpleegtehuizen nauwelijks verzorgd te kunnen worden in een overbevolkt land op een overbevolkte wereld.

Download het artikel
Download het artikel uit Dagblad van het Noorden (pdf, 3,15 Mb)