Ik ben al 40 jaar patient, vanaf mijn vierde jaar. Ik heb veel ervaring in het patient-zijn. Ik heb ook veel veranderingen meegemaakt in het medische.

Toen ik jong was en vaak in ziekenhuizen moest verblijven waren dokters nog echt heilig. Mensen gingen bijna buigen als er een specialist binnenkwam. Wat dat betreft is er veel veranderd. Dokters zijn menselijker geworden, patienten mondiger. Voor de kinderen in ziekenhuizen is er enorm veel gedaan om hun verblijf daar niet traumatisch te laten worden. Dat is het voor mij wel geweest. Een half jaar in het ziekenhuis vrijwel zonder ouders... Het verschil is echter ook dat de medische zorg nu efficienter moet, sneller. Een bevriend specialist vertelde mij eens dat zij 7 minuten heeft voor een consult en daarin zit het halen van de patient uit de wachtkamer inbegrepen!

Waarover ik mij blijf verbazen, is de slechte samenwerking tussen ziekenhuizen en specialisten. Elke keer gaat men het wiel uitvinden... Elke keer als ik bij een nieuwe specialist kom, ligt er weer een lelyblank dossier of kan ik uit mijn gesprek met de arts opmaken dat hij het door mij opgestuurde dossier niet gelezen heeft. Alles moet overnieuw worden gedaan: onderzoeken, MRI's, CT'scans, rontgenfoto's etc. (ik kan u verzekeren dat ik zo langzamerhand licht geef in het donker...) Ik ben mondig en heb een hoop kennis. Ik kan in gesprekken met specialisten zo door de woorden heen prikken. Zeker bij ingewikkelde medische gevallen waarbij er veel zaken ook chronisch zijn geworden moet je sceptisch zijn over wat men voor je kan doen. Dus ik weet dat je niet zomaar allerlei ingewikkelde behandelingen of operaties moet ondergaan. Daarvan komen nu eenmaal vaak weer nieuwe klachten, zeker waar het lange en risicovolle operaties betreft, maar soms heb je natuurlijk geen keuze. Ik heb in de afgelopen jaren, waarin mijn leven door mijn verslechterende gezondheid, op z'n kop heeft gestaan, vaak verlangd naar een soort medisch adviseur. Iemand die de medische wereld kent, het jargon, de regeltjes, kortom van de hoed en de rand. Zeker als je met verschillende medische specialisten te maken hebt die niet met elkaar communiceren, zou dat volgens mij geweldig zijn.

Ik heb er zo vaak aan gedacht dat ik als ik al die verschillende artsen nu eens een keer met elkaar om de tafel zou krijgen met mij en mijn medisch adviseur erbij, dan zou er eindelijk eens een goed beeld van mijn situatie worden verkregen en een plan kunnen worden opgesteld. Wat een tijd, stress en geld zouden we dan allemaal besparen! De mens is een geheel en bestaat niet uit allemaal kleine stukjes. Onderschat ook de psychische kant niet. (Als je bijvoorbeeld je been breekt, krijg je vaak ook een korte shock.) Is dit utopia of is dit waard om me voor in te gaan zetten? Wat denkt u?

Klaartje