Doordat de tandheelkunde zo commercieel en cosmetisch is geworden de afgelopen tien jaar had ik mijn beroep tandartsassistente vaarwel gezegd tot op het moment dat er in ons regionaal dagblad een artikel stond met de titel ‘MONDZORG OUDEREN GEEN PRIORITEIT'. Mijn eerste gedachte was dat het toch eigenlijk van de gekke is dat ik met mijn 25 jaar ervaring thuis druk op zoek ben naar een andere baan als receptioniste/telefoniste terwijl zo veel mensenhanden hiervoor nodig zijn maar er niet zijn. Ik heb diverse contacten gelegd vanuit het artikel o.a. met de vereniging voor gerodontologie en zij hebben mij verschillende tips gegeven richting verpleeg - en verzorgingshuizen en projecten die met mondzorg actief  aan de gang zijn.

Nadat ik een dag meegelopen had wist ik het meteen hier ligt mijn hart in de tandheelkunde en hier zijn mijn handen ontzettend hard nodig. Ik assisteer nu bij een tandarts die ook meewerkt aan het project. Zoals we allemaal weten hebben verpleeg- en verzorgingshuizen met een zeer krap budget te maken. Hoe we het een en ander in gaan vullen is nog niet duidelijk maar dat is vooralsnog voor mij niet belangrijk desnoods ga ik het als vrijwilligerswerk doen. Tijdens deze meeloopdag heb ik met eigen ogen gezien hoe schrijnend de mondzorg van deze cliënten is en hoeveel er verwaarloosd is waardoor saneren de hoogste prioriteit heeft. Er zijn maar een handje vol mensen die zich realiseren hoe belangrijk goede mondzorg voor deze cliënten is, denk daarbij vooral aan de sociale contacten en het pijnloos voedsel tot je kunnen nemen. Probleem is natuurlijk ook de slechte mobiliteit om een tandarts te bezoeken.

Ik zou  nog veel meer willen vertellen over dit bijzondere project maar het staat nog volop in de startblokken. In de loop van de tijd wil ik hier graag verder over berichten. Maar mocht U of iemand anders meer willen weten dan ben ik altijd bereid om de noodzaak van goede mondzorg voor de zorgafhankelijke cliënt toe te lichten.


Yvonne van Roessel