In 1998 scheurde ik een achillespees af. Dat was voor mij hét sein om mezelf onder de loep te nemen, omdat ik direct doorhad dat er een samenhang was tussen mijn lichaam en geest, tussen mijn persoonlijke ontwikkeling en deze blessure. Tijdens het herstel kreeg ik last van de dikke darm. Uiteindelijk werd door een internist colitis ulcerosa vastgesteld. Ik kreeg te horen dat het een ongeneeslijke chronische ziekte was en dat er niemand op de wereld was, die precies wist waar het vandaan kwam. Ik kreeg ontstekingsremmers voorgeschreven te horen dat er een mogelijkheid was om uiteindelijk kanker te krijgen en dat ik eraan dood zou kunnen gaan.

Ik vroeg de arts of hij iets wist van samenhangen tussen lichaam en geest, tussen mijn persoonlijke ontwikkeling als mens in relatie tot mijn werk als politieman. Hij wees die vraag onmiddellijk van de hand. Daar hield hij zich niet mee bezig en als ik dat wel zou doen was het m'n eigen verantwoordelijkheid, werd gezegd.

Die heb ik volledig genomen en na een tussenstap via een natuurgeneeskundig therapeut, wist ik na 3 opvlammingen en ongeveer 5 jaar volledig te genezen. Mijn darm is helemaal gezond en ik voel me kiplekker.

Het is een lang verhaal met een gecompliceerde inhoud, te lang om hier op te schrijven.
Het is echter ook in één enkel woord te benoemen, nl. "bewustwording". Het bracht mij ook tot een totaal andere kijk op het politieberoep en maakte me innerlijk klaarwakker, zodat ik er nu openlijk over kan praten en schrijven.