Patiënt opvoeden is een vreemde reactie. (22 sept 08)
Donderdag 02 Oktober 2008 21:10

Patiënt opvoeden is een vreemde reactie.

U hebt mogelijk het nieuws vernomen over patiënten die zich op het spoedspreekuur van de huisartspost of de Eerste Hulp melden met zaken die volgens de artsen geen spoed zijn. De medische bedrijfstak en in navolging daarvan de overheid, reageert hierop door te stellen dat patiënten beter opgevoed moeten worden inzake het raadplegen van artsen.

Wat een vreemde reactie. Het zal zeker zo zijn dat er medisch gezien vaak geen sprake is van een spoedprobleem. Maar wat is er wel aan de hand? De patiënt die ontdekt dat hij voor het normale spreekuur pas over x dagen terecht kan op een moment dat dit voor zijn werk zeer slecht uitkomt, krijgt natuurlijk de neiging om het spoedspreekuur te bezoeken ook al weet hij wel dat hij eigenlijk geen spoedprobleem heeft. Wat is eigenlijk spoed voor wie? Doodsbang zijn is voor de patiënt toch een spoedprobleem ook al blijkt het medisch geen spoed.

Meer klantgerichtheid is beter.

Een  huisartspraktijk zou zichzelf moeten opvoeden in patiëntgerichtheid. Dat kan op veel manieren. Maak het makkelijker nog dezelfde dag de dokter zelf aan de telefoon te krijgen. Stel een avondspreekuur in voor de werkende patiënt/klant. Werk over op een drukke dag, zodat een ieder die graag die dag de dokter wil spreken nog terecht kan. Doe meer met internet en email. etc.

Kennelijk is er nog geen echte concurrentie tussen huisartspraktijken. Het zou geheel tegen de door haar zelf gewenste marktwerking ingaan als de overheid extra geld uittrekt voor opvoeden van patiënten i.p.v. huisartspraktijken te prikkelen tot meer klantgerichtheid.


<<Terug



Reacties 2

Geplaatst op: 28-09-2008 20:51
Heleen
Toch vind ik -als patiënt- deze reactie zo vreemd nog niet. Inderdaad: meer klantgerichtheid kan het raadplegen van een huisartsenpost door patiënten die overdag 'geen tijd' hebben om naar een dokter te gaan misschien verminderen. Tegelijk denk ik dat er heel veel mensen komen met klachten waar echt geen haast bij is. Natuurlijk kan de patiënt dit niet altijd zelf inschatten. Als je je ergens zorgen over maakt of twijfelt of je je zorgen zóu moeten maken, mag c.q. moet je gerust een arts bellen. Ook simpele geruststelling is immers één van de taken van de (huis)arts. Maar bij klachten waar de patiënt ook niet echt bezorgd over lijkt, mag een arts van mij best eens vragen waarom iemand daarmee eigenlijk naar de HAP komt, en nog eens uitleggen dat de dokterspost echt voor spoedeisende klachten is. Andersom voed ik immers mijn huisarts ook op. Zo noem ik het tenminste altijd. D.w.z.: ik maak hem duidelijk wat ik van hem verwacht, hoe ik benaderd wens te worden, en als ik mij niet gehoord voel, spreek ik dit uit. Elkaar duidelijk maken hoe je wilt dat er met je omgegaan wordt kan in mijn ervaring erg verfrissend zijn. En dat mag een arts natuurlijk evengoed doen als een patiënt.



Geplaatst op: 29-09-2008 20:51
Jannes Koetsier
Dank Heleen voor je goede aanvulling.

LAST_UPDATED2
 
degezondepatient.nl gemaakt door WorkingComputer.nl | Webmaster Login |