Huidige samenleving

De tijd van individualisme waarin wij nu leven kenmerkt zich door gebrek aan samenhang en aan in de praktijk vormgegeven binding met groeps-idealen. Het vertrouwen van de burger in de overheid is tanende. Men voelt zich niet vertegenwoordigd door volksvertegenwoordigers.  Bedrijven draaien vaak primair om de waarde van de aandelen en de salarissen van de managers. Liefde, respect en gemeenschappelijk belang zijn dan ver te zoeken. Mensen zijn hierin  slechts nummers en commerciële doelgroepen. Farmaceutische bedrijven zijn hiervan een voorbeeld. De overheid trok zich terug uit vele sectoren die een collectief belang dienen. Politici mogen of durven niet meer een mening te uiten die gebaseerd is op bijvoorbeeld intuïtie, idealen, geloof, mensopvatting of de zin van het leven. De zogenaamde objectieve waarheid is beslissend voor wat onze leiders uitdragen. Wetenschap, techniek en bureaucratie zijn bepalend in de sfeer van bestuur, bedrijfsvoering en politiek. Dat die “wetenschappelijke waarheid” veelal het resultaat is van lobbywerk en impliciete verborgen ideologieën en doelstellingen is voor participanten, bestuurders  en pleitbezorgers zelf vaak niet eens meer duidelijk. Het tv programma Radar liet haarfijn zien hoe media en zogenaamde wetenschap gecorrumpeerd waren bij het aanprijzen van een nieuwe ziekte (winderigheid) en de pillen daarvoor. Financiele crisis en economische recessie doen het vertrouwen van de burgers in bestuurders en autoriteiten natuurlijk ook afnemen. Iedere crisissituatie leidt tot weer een onderzoekscommissie. Zolang die niet klaar is met het onderzoek dat altijd heel lang duurt, mogen de leiders geen standpunt hebben. Dit is de huidige samenleving van het zelf denkende individu dat zich in zijn leefwereld niet herkend voelt door bestuurders en dat autoriteiten met steeds meer korrels zout neemt.

Denkende burgers

In deze samenleving zal een burger die de leiders en hun deskundigen niet meer vertrouwt informatie vinden en delen op het internet. Dat doen dus in dit voorbeeld ook veel mensen die van de autoriteiten te horen krijgen dat ze een griepvaccin moeten nemen of hun dochters tegen HPV virussen moeten laten inenten. De autoriteiten vertellen dat deze vaccins nuttig en veilig zijn. Op internet vindt men veel informatie die erop wijst dat het effect van veel vaccins nooit goed is aangetoond en dat vaccins bovendien niet volledig veilig zijn. Voorts ontdekt men dat de vaccinfabrikanten bij wet geregeld hebben dat ze niet aansprakelijk kunnen worden gesteld voor eventuele vaccinschade. Kennelijk zijn de fabrikanten dus zelf niet overtuigd van de veiligheid van hun vaccins. Zie bijvoorbeeld het artikel “Vaccineren of niet” met de brief aan minister, kamerleden en instanties op www.wijwordenwakker.org  onder gezondheid. Omdat deze informatie strijdig is met datgene waarop de autoriteiten de nadruk leggen, wordt opnieuw de kloof tussen burger en bestuur bevestigd. De overheid reageert vervolgens met een marketingcampage om de vaccins in de burgers te krijgen. Is de griep waarvan iedere gezonde in een week geneest niet te vergelijken met de winderigheid campagne van Radar? Waarom niet de kloof verkleinen en aandacht schenken aan de kritiek i.p.v. criticasters te negeren. De macht van het ontaarde geld van enkele megacompanies, hun “wetenschap” en “deskundigen” is kennelijk zo groot dat onze bestuurders marionetten zijn, die niet zelf (mogen) denken en onderzoeken.