Vertrouwen in de arts is niet vanzelfsprekend, maar moet verdiend worden. Dat zegt de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) in zijn advies Vertrouwen in de arts, dat op 29 mei 2007 is uitgebracht aan minister Klink van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS). De beroepsgroep kan het nodige doen aan het vertrouwen in artsen: een integriteitscode maken, belangenbehartiging scheiden van kwaliteitsbevordering, kwaliteit zichtbaar maken, niet goed functionerende artsen tijdig corrigeren, beter samenwerken met andere professionals.

In het artsenblad Medisch Contact dd 14 maart 08 staat een uitgebreid interview met minister Klink. De tweede kamer ontvangt deze week de reactie van de minister op dit RVZ-rapport. De minister doet zijn best om van de nalatenschap van Hoogervorst nog iets te maken. Dat is niet gemakkelijk. Transparantie moet wantrouwen van artsen voorkomen, dat is de essentie volgens de minister. Kwaliteit van zorg moet gemeten worden aan de hand van uitkomst-indicatoren die voortvloeien uit de richtlijnen waarvoor artsen als groep zelf moeten zorgen. De minister geeft toe dat er inmiddels een veelheid van dit soort indicatoren is ontstaan: de verzekeraars hebben hun indicatoren, je hebt de CQ-index, de indicatoren van het bureau Zorgbrede Transparantie, de basisset-indicatoren van de Inspectie.

Ik ben het geheel met de minister eens als het gaat om het belang van uitkomst-indicatoren. Maar hoe wordt er nu voor gezorgd met al die instanties die ermee bezig zijn, dat er één begrijpelijke set met vergelijkende resultaatmetingen van ziekenhuizen en specialisten en huisartsen komt ? Hoe weet de consument nu met al die indicatoren waar hij moet zoeken om te weten of hij bij een kwalitatief goede arts zit ? Wie gaat borgen dat de resultaat gegevens werkelijk onafhankelijk zijn verzameld ?